ขนาดเศรษฐกิจของประเทศสำคัญต่อการทำธุรกิจนำเข้าส่งออกมากมาย เนื่องจากประเทศไหนมีขนาดเศรษฐกิจใหญ่ ก็จะมีกำลังซื้อสูง เหมาะแก่การนำสินค้าเข้าไปขาย พูดง่ายๆ ก็คือเป็นประเทศที่เป็นลูกค้ารายใหญ่นั่นเอง วันนี้เราจะมาดูกันว่าประเทศที่เราควรส่งออก เป็นตลาดส่งออกใหม่ของไทยเพราะเป็นเสือเศรษฐกิจตัวใหม่ของโลกคือใครกันแน่ 5 ประเทศนี้มีความสำคัญอย่างไร
จากวิกฤตโควิดสู่โอกาสทางการตลาดที่กว้างขวาง ผ่านมาหลายเดือนแล้วสำหรับการที่เราต้องอยู่กับบ้าน ทำงานที่บ้าน แล้วก็งดเดินทางหรือจับกลุ่มกันถ้าไม่จำเป็น ซึ่งตอนนี้มาตรการก็เริ่มมีการผ่อนคลายมากขึ้น โดยเฉพาะร้านอาหารหลายๆ แห่งสามารถเปิดให้บริการได้แล้ว แม้ว่าจะต้องมีกฎระเบียบต่างๆ เพื่อป้องกันการติดต่ออยู่นั่นเอง ซึ่งวิกฤตนี้ ทำให้หลายๆ คนสนใจในธุรกิจอาหารมากขึ้น เพราะเป็นธุรกิจที่ทำได้ง่าย ประกอบกับการมีช่องทางการตลาดออนไลน์ รวมถึงบริการดิลิเวอรี่อยู่แล้ว ทำให้การส่งอาหารไปถึงมือลูกค้าง่ายขึ้นเยอะ และนี่เองเป็นปัจจัยที่ทำให้ธุรกิจร้านอาหารเริ่มบูมมากขึ้น
นี่อาจเป็นคำถามที่คาใจนักธุรกิจระหว่างประเทศหลายๆ ท่าน บางท่านอยากทำธุรกิจกับคนจีนใจจะขาด แต่ติดตรงที่ไม่รู้ภาษาจีน เลยทำไม่ได้ วันนี้ผมจะมาบอกเหตุผลว่าควรหรือไม่ควรพูดภาษาจีนเป็นนะครับ
ในยุคที่ธุรกิจจีนครองเมือง ผู้ส่งออกหลายราย คงถอดใจออกจากธุรกิจ หนีการแข่งขันจากจีน บางรายก็ยอมปรับตัวเปลี่ยนแปลงไม่ให้ธุรกิจจีนเข้ามาแข่งขันมากเกินไป ผมเชื่อว่าต่อให้เราหนีคู่แข่งจากจีนมากยังไงก็หนีไม่พ้น แต่เดี๋ยวก่อน!!! มันไม่ใช่ว่าพอจีนอยากทำอะไรแล้ว จะชนะเราไปซะทุกเรื่อง ถ้าเรามองว่าคนจีนเป็นยักษ์ เราก็มองตัวเราเป็นมด ยักษ์ใช้กำลังในการบดคู่แข่งเอาชนะ แต่มดใช้กลยุทธ์ที่แตกต่างกันไป คนมองเห็นยักษ์แต่ไม่เคยมองเห็นมด (ถ้าตาไม่ดีมากพอ) ดังนั้น ในเมื่อจีนพยายามทำตัวเป็นยักษ์ ธุรกิจอย่างไทยเราก็ต้องทำตัวเป็นมด ผมไม่ได้บอกว่าให้เราลดสเกลในการแข่งขัน แต่เชื่อเถอะว่า
ประเภทของธุรกิจส่งออก หลายๆ คนอาจจะคิดว่าการส่งออกสินค้าไปต่างประเทศนั้น เป็นวิธีเดียวที่เราจะนำรายได้เข้าสู่ประเทศ แต่จริงๆ แล้วการหารายได้จากต่างประเทศนั้น มีหลายวิธีมากกว่านั้น โดยการหารายได้นี้เรารวมทั้งการรับเงินจากทั้งที่อยู่ในไทย และในต่างประเทศ พูดง่ายๆ ก็คือการหารายได้จากลูกค้าชาวต่างชาตินั่นเอง ซึ่งธุรกิจที่จะหารายได้จากชาวต่างชาตินั้นมีอะไรบ้าง เราไปดูกันเลยครับ
รู้จักคนจีน ทุกครั้งที่ผมแนะนำตัวกับลูกค้าหรือเพื่อนร่วมวงการธุรกิจ ว่าผมทำธุรกิจส่งออก มักจะมี 2-3 คำถามตามมาเสมอ และหนึ่งในนั้นก็คือ “ส่งออกไปจีนด้วยใช่มั้ย” เป็นคำถามที่ผมได้รับจนชินพอๆ กับคำถามที่ว่า “ไปรับสินค้ามาจากไหน” แต่ผมก็ยินดีตอบกลับไปว่า “จีนไม่ใช่ตลาดหลักของผมนะครับ”
ส่งออกเวียดนาม เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา เราอาจจะได้ยินผ่านหูผ่านตามาบ้างกับข่าวของผู้นำสหรัฐฯ และเกาหลีเหนือ ไปประชุมกันเพื่อตกลงเจรจาด้านการทูตและการทหารที่ประเทศเวียดนาม ข่าวนี้อาจจะสร้างความเซอร์ไพรส์เล็กๆ ว่าทำไมไปประชุมกันที่เวียดนาม ทำไมไม่ใช่ประเทศอื่นๆ รวมถึงไทยแลนด์ เรื่องการเลือกประเทศนั้นมีปัจจัยด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมาเกี่ยวข้องด้วยครับ เลยทำให้เวียดนามได้รับเลือก แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่านั้นคือ เวียดนามเป็นประเทศที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติไปแล้ว ซึ่งปัจจัยหนึ่งที่มีผลมากๆ ก็คือการค้าและเศรษฐกิจนั่นเอง ประเทศเวียดนามมีพื้นที่ประมาณ 329,000 ตารางกิโลเมตร มีขนาดประมาณ 60
ต้องยอมรับว่าเศรษฐกิจของไทยในปัจจุบันนี้ เกิดการชะลอตัวพอสมควร ด้วยปัจจัยทางเศรษฐกิจ และอัตราแลกเปลี่ยน ซึ่งอาจจะทำให้ผู้ส่งออกเกิดอาการฝืดเคือง ส่งออกหาลูกค้ายาก อย่างไรก็ตาม ธุรกิจส่งออกไม่ได้แย่ขนาดนั้น เพราะลูกค้าเรามีอยู่ 200 ประเทศทั่วโลก หากประเทศที่เราเคยส่งออกอยู่แล้วไม่ดี ก็ไปหาประเทศอื่นๆ ทำตลาดต่อไปได้
สินค้าไทยนั้นเป็นที่ยอมรับในหลาย ๆ ประเทศ โดยเฉพาะกลุ่มประเทศอาเซียน เนื่องจากมีคุณภาพดี ราคาไม่แพง และภาพลักษณ์ของสินค้าไทยดีมาก รวมถึงภาพลักษณ์ประเทศก็สะท้อนออกมาในสินค้าไทยเช่นกัน ซึ่งปัจจัยนี้ทำให้ตลาดอาเซียนเป็นตลาดที่มีศักยภาพสูงมากสำหรับสินค้าไทย อย่างไรก็ตาม การนำสินค้าเข้าไปยังแต่ละประเทศนั้น ไม่ใช่ว่าเราจะเอาสินค้าบ้านเราไปขายทั้งอย่างนั้นได้เลย บางประเทศต้องมีการปรับเปลี่ยนผลิตภัณฑ์สำหรับส่งออกให้เหมาะสมกับสภาพของแต่ละประเทศ
เมื่อหลายปีก่อน ประเทศไทยมีคำๆ นึงที่ฮิตกันมากคือคำว่า AEC ไทยเราจะเข้าสู่ AEC กันแล้ว เราจะต้องปรับตัวกันใหญ่โตมโหฬาร ใครไม่ปรับตัวคนนั้นไม่รอด ซึ่งมันก็มีทั้งเรื่องจริงและไม่จริง อย่างไรก็ตามสิ่งที่เปลี่ยนไปมากๆ คือ ไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน โดยเฉพาะ CLMV – Cambodia + Laos +
ผมขอเขียนเรื่องเกี่ยวกับ AEC และผลกระทบต่อ SME ของไทยบ้างนะครับ เข้าใจว่าผู้อ่านคงเคยฟังข้อมูลกันมามากแล้ว แต่ผมจะขอเขียนในมุมของ SME ด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย ไม่ต้องเป็นทางการมาก
ผมเชื่อว่าถ้าให้คนไทยส่วนใหญ่นึกรายชื่อประเทศทั่วโลก น่าจะนึกกันได้ไม่เกิน 40 ประเทศ จากทั้งหมด 200 ประเทศ เมื่อก่อนผมก็เป็นหนึ่งในนั้น และนี่อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เรานึกตลาดออกไม่กี่ประเทศ และเป็นประเทศใหญ่ๆ เช่น จีน อเมริกา อังกฤษ ออสเตรเลีย รัสเซีย ญี่ปุ่น เกาหลี เป็นต้น และเราจะไม่ได้นึกบางประเทศ
